کاروان پیاده امام رضا

کاروان پیاده‌روی امام رضا در مسیر کشفرود

از دیروز بعد ازظهر شاهد حضور کاروان های پیاده در مسیر کشفرود به سمت حرم امام رضا بودیم. شهادت امام رضا علیه السلام شنبه می افته.

زائرانی که با پای پیاده در مسیر حرم امام رضا علیه السلام قدم برداشته بودند اغلب راه بزرگراه پیامبر اعظم را انتخاب میکردند. برخی که راه گم کرده بودند و یا کنجکاو به طی مسیرهای دیگر بودند راه بلوار توس را انتخاب کرده بودند که چون از نظر عبور کاروان ها مسیری است که شهرت کمتری دارد موکب خاصی برای استقبال از زائرین ندارد و دیده شده به جز تنها یک خط عبوری ۲۰۵ اتوبوس امتیاز خاصی برای مسافرین نیست. بلکه اگر در راه بمانند دیر هم سوارشان میکنند و خط عبور ویژه تاکسی نیز ندارد.
برای کاروان ها یک چند موکب گذاشته اند.
خود کاروان ها هم اغلب یک ماشین تدارکاتی دارند که با گذر زمان ترافیک خودروها را دربر دارد. مشهد بمناسبت شهادت امام رضا شنبه را تعطیل اعلام کرده است که پاسخگوی نیاز زائرین پیاده که از سه شنبه هفته قبل طی مسیر خود را آغاز کرده اند، نبوده است.
برای بسیاری مسیر بزرگراه پیامبر اعظم راه برگشت از سمت شهر مشهد به قوچان و شیروان، گلبهار و سایر شهرهای شمال خراسان بود که شامل کامیون‌های بزرگ، حمل آب و غیره نیز میشدند. این مسیر برعکس مسیر تردد کاروانهای پیاده بود. در راه گرمازدگی، تشنگی راه را برای زائران سخت کرده بود زیرا موج گرمای جدیدی بخاطر گنبد گرمایی هفته اول شهریور اضافه شده است. یکی بطری آب در دهان در حالی که سرش رو به بالا بود فقط راه می‌رفت. ترافیک خودروها بیشتر موجب گرم شدن شده بود و کمی جلوتر اتوبوس ۲۰۲ را دیدم  که خراب شده بود و اتوبوس امداد در حال تعمیر آن بود. بطری آب در اثر گرمای خورشید گرم شده بود و زمان نیاز داشت که خنک شود.
گرما در مسیر کشف رود نه تنها زائران پیاده امام رضا علیه السلام سخت کرده بود بلکه پرندگان را هم کلافه کرده بود. در اطراف کشف رود پرندگان متنوعی هستند که آب و هوا روی آنها هم تاثیر می‌گذارد.
من در مسیر و جای موکب ها، آمبولانس و اورژانس به آن صورت ندیدم. این در حالی بود که آن گرما و آلودگی هوا قطعا گرمازدگی و ناراحتی های قلبی فزاینده به دنبال داشت و اگر تدارکات کاروان ها و یا خود موکبها تمهیداتی در این مورد داشتند که خوب بود، وگرنه که هیچ. ابتدای بلوار شاهنامه یک بیمارستان طالقانی هست که برای رفتن به آن لازم است روگذر عابر پیاده را طی کنند و یا با خودرو دوربرگردان دوری را طی کنند تا به در بیمارستان برسند. این بیمارستان از سمت جاده شاندیز و شهرک صنعتی توس قرار دارد. محل استقرار ایستگاه اورژانس بعدی ۳ کیلومتر جلوتر است و بعد از آن ایستگاه اورژانس خاصی نیست تا بیمارستان رضوی. فاصله هر موکب از هم ۵۰۰ متر تا یک کیلومتر می‌رسید. این فاصله زیاد بود و بنظر نمیرسید فکر خاص و برنامه خاصی برای عبور از گرمای تابستان، آن هم با وجود گنبد گرمایی کرده باشند. فقط یک یک ساعتی قطعی برق داشتیم که آسیب زننده  به وسایل برقی بود، و راهکار بلندمدتی محسوب نمیشود.
_____________________

Imam Reza's walking caravan on the Kashafrud route
Since yesterday afternoon, we have witnessed the presence of walking caravans on the Kashfrud route towards the shrine of Imam Reza.
Pilgrims who had walked on foot on the shrine of Imam Reza (peace be upon him) often chose the Great Prophet Highway. Some who had lost their way or were curious about other routes had chosen the Toos Boulevard route, which, since it is a less famous route for caravans, does not have a special procession to welcome pilgrims, and it has been seen that there is no special privilege for passengers except for a single 205 bus lane. Rather, if they stay on the road, they are picked up late, and there is no special taxi lane.
They have set up a few convoys for the caravans.
The caravans themselves often have a supply car that, over time, covers the traffic of cars. Mashhad has declared Saturday closed on the occasion of the martyrdom of Imam Reza, which has not met the needs of the pilgrims who have started their journey on foot since Tuesday of the previous week.
For many, the Prophet Muhammad Highway was the way back from Mashhad to Quchan, Shirvan, Golbahar, and other cities in northern Khorasan, which included large trucks, water carriers, etc. This route was the opposite of the foot caravan route. On the way, heat exhaustion and thirst made the journey difficult for the pilgrims, as a new heat wave had been added due to the heat dome of the first week of Shahrivar. One of them was just walking with his head up, holding a bottle of water in his mouth. The traffic of cars had caused more heat, and a little ahead, I saw bus 202 that had broken down and an aid bus was repairing it. The water bottle had heated up due to the heat of the sun and needed time to cool down.
The heat on the way to Kashafrud not only made it difficult for the foot pilgrims of Imam Reza (AS) but also bothered the birds. There are various birds around Kashafrud, which are also affected by the weather.
I did not see any ambulances or emergency services on the route and in the place where the processions were taking place. This was while the heat and air pollution definitely led to heatstroke and increasing heart problems, and if the caravan logistics or the processions themselves had some arrangements for this, that would be good, but otherwise nothing. At the beginning of Shahnameh Boulevard, there is a Taleghani Hospital, which requires a pedestrian overpass to get to or a long roundabout to reach the hospital door. This hospital is located from Shandiz Road and Toos Industrial Park. The next emergency station is 3 kilometers ahead, and after that there is no special emergency station until Razavi Hospital. The distance between each procession was 500 meters to one kilometer. This distance was a long one, and it did not seem like they had made any special thought or plan to overcome the summer heat, even with the heating dome. We only had a one-hour power outage that damaged electrical appliances, and it's not a long-term solution.

آب طالقان یا گاز طالقان؟

من نگاه کردم منظور از آب طالقان که دارند آن را به تهران میدهند آب سد طالقان بر رودخانه شاهروده. اون هم برای چه کسانی؟
برای جمعیت فزاینده ساکنین تهران

تهران با امکانات خوبی که دارد و با سوئیت های مجردی ارزانی که مخصوصا برای آقایان دارد، مقصد شماره یک مهاجران از سایر شهرهاست.

حال سوال این جاست که پس از خشک شدن سدهای متعدد، به کجا چنین شتابان؟!
آب طالقان را امروز ببرید فردا نوبت گاز است.
در روزهای گرم تابستان با عدم جلوگیری از بهره برداری بیش از حد از منابع برای امکاناتی چون مزرعه های استخراج رمزارز، شاهد قطعی مکرر برق صنایع و کمبود آب و خشکسالی در پی سوزاندن جنگل های کنار دریاهای اروپایی و ترکیه بودیم. اما این همه ماجرا نیست.
در اخبار گفتند بعد از سی سال توقف قرار است حفاری نفت دریای خزر (دریای کاسپی) نیز از سر گرفته شود که اگر در نقشه به طالقان و موقعیت جغرافیایی رد شدن شاهرود از آن منطقه بیندازید به قطعه پازلی می‌رسید که در آن قرار است خشکی بیشتر نصیب خطه سرسبز گیلان، مازندران، گلستان و شاهرود ایران شود!
آیا همه اینها فقط به خاطر اینکه قصدی به اجرای پروژه ایرانرود ندارند؟
تاخیر در آبرسانی به مشهد تشنه را در نظر بگیرید که هم اینک وضعیت سدهای آن در بحران است تا شاهد باشید چقدر زود و بی سروصدا مرغ طالقان را برای سرخ کردن تهران میپزند و نوش جان میکنند.

______________

I looked and saw that the Taleghan water that they are giving to Tehran is the water from the Taleghan Dam on the Shahroud River. Who is that for?
For the growing population of Tehran residents, 

Tehran, with its good facilities and cheap single suites, especially for men, is the number one destination for immigrants from other cities.

Now the question is, where are they going in such a hurry after the numerous dams dry up?!
Take Taleghan water today, tomorrow it's gas's turn.
On hot summer days, with the failure to prevent excessive exploitation of resources for facilities such as cryptocurrency mining farms, we witnessed frequent power outages in industries, water shortages, and droughts following the burning of forests along the European and Turkish coasts. But that's not all.
The news said that after a thirty-year hiatus, oil drilling in the Caspian Sea is set to resume. If you look at Taleghan on a map and the geographical location of the Shahrood River passing through that area, you will come across a puzzle piece in which more land is set to be given to the lush regions of Gilan, Mazandaran, Golestan, and Shahrood in Iran!
Is all this just because they have no intention of implementing the Iranrood project?
Consider the delay in supplying water to thirsty Mashhad, whose dams are currently in crisis, and you will see how quickly and quietly they cook Taleghan chicken to fry for Tehran and enjoy it.

زاهدان و باهوکلات

بودجه و اولویت بندی مسائل سیستان و بلوچستان کجا میرود؟
زاهدان؛ قلب فرهنگی و چالش‌های جنوب‌شرقی ایران

مقدمه
زاهدان، مرکز استان سیستان و بلوچستان، نه‌تنها به‌عنوان یک نقطه استراتژیک در مرزهای جنوب‌شرقی ایران شناخته می‌شود، بلکه قلب تپنده فرهنگ و سنت بلوچ نیز هست. بازارچه سرپوشیده تاریخی آن، لباس‌های رنگارنگ و دست‌دوز بلوچی، و مهمان‌نوازی مردمانش، جلوه‌ای از اصالت این سرزمین را نشان می‌دهد. در این میان، «دهکده المپیک» زاهدان و زمین چمن فوتبالش، میزبان تیم‌های ورزشی مناطق مختلف شده است.
اما پشت این تصویر رنگارنگ، واقعیتی تلخ نیز جریان دارد: تخریب تدریجی محیط زیست و کم‌توجهی به سرمایه‌های طبیعی که می‌تواند آینده منطقه را تهدید کند.

رود باهوکلات؛ شاهرگ حیات جنوب‌شرقی ایران

در جنوب استان و نه‌چندان دور از زاهدان، رود باهوکلات جریان دارد؛ رودی که از کوه‌های بیرک سرچشمه می‌گیرد و پس از گذر از مناطق دشتی و بیابانی به دریای عمان می‌ریزد. این رودخانه زیستگاه گونه‌های ارزشمندی چون تمساح پوزه‌کوتاه ایرانی (گاندو) است و نقش حیاتی در تأمین آب کشاورزی و معیشت مردم بومی دارد.

باوجود اهمیت حیاتی این رود، پروژه‌های توسعه‌ای بدون ارزیابی محیط‌زیستی، برداشت‌های بی‌رویه از منابع آب، و بی‌توجهی به مدیریت حوضه آبریز، تعادل اکولوژیک منطقه را شکننده کرده است. حضور تیم‌های تبلیغاتی و ورزشی در منطقه، اگر با رویکرد مسئولانه و سازگار با محیط زیست همراه نباشد، می‌تواند به تشدید فشار بر این اکوسیستم منجر شود.

چالش‌های امنیتی و اجتماعی
زاهدان در کنار این چالش‌های محیط‌زیستی، با مشکلات امنیتی نیز روبه‌روست. حمله تروریستی به ساختمان دادگستری زاهدان که در نزدیکی دهکده المپیک رخ داد، نمونه‌ای تلخ از آسیب‌پذیری منطقه است. در این حادثه، مهاجمان مسلح با تیراندازی موجب شهادت شش نفر، از جمله یک مادر و نوزاد چندماهه، و مجروح شدن ۲۲ نفر شدند. نیروهای امنیتی با وجود کمبود تجهیزات حفاظتی، با شجاعت توانستند مهاجمان را پیش از استفاده از جلیقه‌های انفجاری از پا درآورند.
این اتفاق، همانند شهادت فرمانده پایگاه بسیج زاهدان در گذشته، یادآور این حقیقت است که هم‌مرزی با پاکستان و قرار داشتن در مسیر شبکه‌های تروریستی، نیاز به توجه ویژه امنیتی و توسعه‌ای را دوچندان می‌کند.

تحلیل
زاهدان و مناطق پیرامونش، از جمله حوضه رود باهوکلات، تنها با ترکیبی از توسعه پایدار، مدیریت منابع طبیعی، و تقویت زیرساخت‌های امنیتی و اجتماعی می‌توانند از چرخه محرومیت خارج شوند. بی‌توجهی به این مؤلفه‌ها، مانند ترجیح منافع کوتاه‌مدت بر منافع بلندمدت، سبب می‌شود فرصت‌های توسعه همچون ابری گذرا از دست برود.

نتیجه‌گیری
ایران با پیشینه‌ای هزاران‌ساله، همیشه میزبان اقوام و فرهنگ‌های گوناگون بوده است. بلوچ‌ها، همچون دیگر اقوام این سرزمین، نه محصول تقسیمات استعماری، بلکه ریشه‌دار در جغرافیا و تاریخ ایران‌اند. برای حفظ این میراث و تأمین آینده‌ای پایدار، باید هم به رود باهوکلات و محیط زیست آن توجه شود، هم به امنیت زاهدان، و هم به عدالت در توزیع منابع و فرصت‌ها. تنها با چنین رویکردی می‌توان از رنگ‌های اصیل فرهنگ بلوچ پاسداری کرد و غبار محرومیت را از چهره این منطقه زدود.

___________________

Zahedan and Bahuklat

Where are the budgets and prioritization of Sistan and Baluchestan issues going?
Zahedan; The Cultural Heart and Challenges of Southeastern Iran
Zahedan Covered Bazaar - A Journey in Color and Art
Introduction
Zahedan, the capital of Sistan and Baluchestan Province, is not only known as a strategic point on the southeastern borders of Iran, but also the beating heart of Baloch culture and tradition. Its historic covered bazaar, colorful and hand-embroidered Baloch clothes, and the hospitality of its people are a manifestation of the authenticity of this land. Meanwhile, Zahedan's "Olympic Village" and its football field have become hosts to sports teams from different regions.
But behind this colorful image, there is also a bitter reality: the gradual destruction of the environment and the lack of attention to natural capital that could threaten the future of the region.

Bahuklat River; The lifeblood of southeastern Iran
Tourist attractions of Sistan and Baluchestan

In the south of the province and not far from Zahedan, flows the Bahuklat River; a river that originates in the Birak Mountains and flows into the Sea of Oman after passing through plains and desert areas. This river is the habitat of valuable species such as the Iranian short-nosed crocodile (gandu) and plays a vital role in providing water for agriculture and the livelihood of the local people.
Despite the vital importance of this river, development projects without environmental assessment, excessive extraction of water resources, and disregard for watershed management have made the ecological balance of the region fragile. The presence of advertising and sports teams in the region, if not accompanied by a responsible and environmentally friendly approach, can lead to increased pressure on this ecosystem.

Security and social challenges
In addition to these environmental challenges, Zahedan also faces security problems. The terrorist attack on the Zahedan Justice Building near the Olympic Village is a stark example of the region’s vulnerability. In this incident, armed attackers shot and killed six people, including a mother and a few-month-old baby, and injured 22 others. Despite the lack of protective equipment, security forces bravely managed to eliminate the attackers before they could use explosive vests.
This incident, like the martyrdom of the commander of the Zahedan Basij base in the past, is a reminder of the fact that bordering Pakistan and being on the path of terrorist networks doubles the need for special security and development attention.

Analysis
Zahedan and its surrounding areas, including the Bahuklat River Basin, can only escape the cycle of deprivation through a combination of sustainable development, natural resource management, and strengthening security and social infrastructure. Ignoring these components, such as prioritizing short-term benefits over long-term benefits, will cause development opportunities to pass like a fleeting cloud.

Conclusion
With a history spanning thousands of years, Iran has always been home to diverse ethnic groups and cultures. The Baloch, like other ethnic groups in this land, are not the product of colonial divisions, but are rooted in the geography and history of Iran. To preserve this heritage and ensure a sustainable future, attention must be paid to the Bahukalat River and its environment, to the security of Zahedan, and to justice in the distribution of resources and opportunities. Only with such an approach can the authentic colors of Baloch culture be preserved and the dust of deprivation removed from the face of this region.

نمونه سازه های آبی باستانی

تمدن‌های باستانی ایران و چین، هر دو با بهره‌گیری از دانش بومی، جغرافیای محیطی خود را به‌خوبی مهار کرده و سازه‌هایی ساختند که قرن‌ها بعد هنوز در حال استفاده یا الهام‌بخش تحقیقات جدید هستند.
بازنگری در چنین دانش‌هایی می‌تواند ما را در مواجهه با بحران‌های نوین زیست‌محیطی یاری دهد — از خشکسالی‌های فزاینده تا سیلاب‌های سهمگین.
از آن جمله می‌توان به آبراه بزرگ چین اشاره کرد که توسط امپراتور سویی یانگ دی در سال ۶۱۰ میلادی جهت کشتیرانی حفر شد. این کانال ۱۷۰۰ کیلومتری در حال حاضر کاملاً نوسازی شده است، و ناحیه پکن را به هانگ ژو بعنوان جنوبی ترین ایستگاه آن متصل میکند و در راه خود با دو رودخانه بزرگ یعنی هوانگ هه (رودخانه زرد) و چانگ جیانگ (یانگ تسه)  تلاقی می‌کند.

امپراتوری هخامنشی ایران حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد، در اقدامی مشابه کانال سوئز را در نزدیکی رودخانه نیل حفر کردند و برای همیشه نقشه آبراه های جهان را تغییر دادند. آنها که مرکز امپراتوری خود را تخت جمشید در استان فارس کنونی انتخاب کردند برنامه داشتند که کانال و آبراه مشابهی از دریای عمان و خلیج فارس به دریای خزر حفر کنند و طرح و برنامه آن را با توجه به دو رود جیحون و سند کنونی در نظر گرفته بودند.

این برنامه ریزی که قدمت طولانی در طول تاریخ داشته است، متوقف ماند تا تغییرات اقلیمی و جنگ ها منجر به خشک شدن دریاچه های هامون و جازموریان، ریزرودها و سایر منابع آبی قره قوم و غیره در شرق ایران کنونی شد.
با این حال، این نمونه موارد ذکر شده همه مدیریت آبی چین و ایران محسوب نمیشود. در ایران طرح قنات بعنوان مجموعه چاه های به هم متصل تعریف می‌شده است که یک مادرچاه داشته و برداشت از آب های زیرزمینی را بصورت کنترل شده اجرا می‌کند. این کنترل بنحوی خودکار است که چاه ها خشک نمیشود و اضافه برداشت از آنها ممکن نیست.
از سویی دیگر حفر خندق و سد نمونه های دیگر مدیریت آبی منطقه هستند. هم در ایران و هم در چین نمونه های کنترل سیلاب داریم که مدل ایرانی آن در زمان ساسانیان (۲۴۰-۲۷۰ میلادی) اجرا شده است و در زمان صفویه سازه های آبی پیچیده تر ایرانی، قنات ها و سیستم های آبی گسترده در قرن ۱۶ میلادی توسط شیخ بهایی طراحی شده اند.

این سیستم در دوران هخامنشیان (550 تا 330 قبل از میلاد) و به ویژه در زمان داریوش بزرگ توسعه یافت و در دوره ساسانیان (224 تا 651 میلادی) به اوج شکوه و کارآمدی خود رسید.

توضیحات بیشتر:
•    دوران عیلامیان:
اولین تلاش‌ها برای بهره‌برداری از رودخانه کارون و ایجاد کانال‌ها در این دوره آغاز شد.
•    دوران هخامنشیان:
داریوش بزرگ به توسعه زیرساخت‌های آبی منطقه از جمله ساخت کانال‌ها و بندها برای تسهیل حمل و نقل و آبیاری پرداخت.
•    دوران ساسانیان:
در این دوره، شاپور اول دستور ساخت مجموعه‌ای پیچیده از سدها، کانال‌ها، آسیاب‌های آبی و پل‌ها را داد که به تأمین نیازهای کشاورزی و صنعتی منطقه کمک کرد.
•    اهمیت تاریخی:
سازه‌های آبی شوشتر به عنوان شاهکار مهندسی باستان و یک میراث جهانی توسط یونسکو شناخته شده‌اند.

_______________________

Further details:
• Elamite Period:
The first attempts to exploit the Karun River and create canals began during this period.
• Achaemenid Period:
Darius the Great developed the region's water infrastructure, including the construction of canals and dams to facilitate transportation and irrigation.
• Sasanian Period:
During this period, Shapur I ordered the construction of a complex set of dams, canals, watermills, and bridges that helped meet the agricultural and industrial needs of the region.
• Historical Significance:
The Shushtar Waterworks are recognized as a masterpiece of ancient engineering and a UNESCO World Heritage Site.

کمی چینی یاد بگیریم:

توضیحات مربوط به واژه "河" (hé) و تفاوت آن با "江" (jiāng)
در ادامه خواهیم داشت:
اطلاعات باستان‌شناسی مربوط به شی‌جیاهه چین
معرفی آبراه بزرگ چین (Grand Canal) با توسعه محتوا و پیوند به تمدن ایران
معرفی سازه‌های آبی ایران (شوشتر، کشف‌رود، قنات‌ها)
همراه با جدول‌های متنی (خط‌کشی‌شده) و
جملات نمونه چینی برای تمرین
ارائه شده است.

مدیریت آب در تمدن‌های باستانی ایران و چین
河 (hé) – معنای "رودخانه" در زبان چینی ساده‌شده

در زبان چینی ساده‌شده، واژه‌ی 河 (hé) به معنای "رودخانه" به کار می‌رود و معمولاً برای اشاره به رودخانه‌های کوچک‌تر یا به‌طور عمومی برای هر نوع رودخانه‌ای استفاده می‌شود.
در کنار آن، واژه‌ی 江 (jiāng) برای رودخانه‌های بزرگ‌تر و اصلی‌تر استفاده می‌شود، مانند رود یانگ‌تسه (长江 / Cháng Jiāng).

تفاوت دو واژه اصلی برای "رودخانه":

+--------+-----------+----------------------------+ | واژه | پین‌یین | معنی فارسی | +--------+-----------+----------------------------+ | 河 | hé | رودخانه (عمومی، کوچک) | | 江 | jiāng | رودخانه (بزرگ، اصلی) | | 长江 | Cháng Jiāng| رود یانگ‌تسه | | 黄河 | Huáng Hé | رود زرد | +--------+-----------+----------------------------+

کشف شگفت‌انگیز باستان‌شناسی در چین: سیستم کنترل سیلاب در شهر شی‌جیاهه

در حفاری‌های اخیر در سایت باستانی شی‌جیاهه (石家河 / Shíjiāhé) در استان هوبِی (湖北省 / Húběi Shěng) چین، شواهدی یافت شده که نشان می‌دهد این شهر باستانی، حدود ۵۰۰۰ سال پیش دارای سیستم پیشرفته‌ای برای کنترل سیلاب و مدیریت منابع آب بوده است.

اجزای کشف‌شده در این سیستم:

| واژه چینی | پین‌یین           | ترجمه فارسی                          |
|-----------|-------------------|--------------------------------------|
| 河        | hé                | رودخانه (عمومی، کوچک)               |
| 江        | jiāng             | رودخانه (بزرگ، اصلی)               |
| 长江      | Cháng Jiāng       | رود یانگ‌تسه (بزرگ‌ترین رود چین)    |
| 洪水      | hóng shuǐ         | سیلاب                               |
| 防洪系统  | fáng hóng xìtǒng   | سیستم کنترل سیلاب                  |
| 水利设施  | shuǐ lì shè shī    | تأسیسات آبیاری                     |
| 堤坝      | dī bà             | سد، خاکریز                         |
| 壕沟      | háo gōu            | خندق                                |
| 史前城市  | shǐ qián chéng shì | شهر ماقبل‌تاریخ                    |
| 考古      | kǎo gǔ            | باستان‌شناسی                       |
| 遗址      | yí zhǐ            | محوطه باستانی، بقایای تاریخی       |
| 湖北省    | Húběi Shěng        | استان هوبِی                         |


این سیستم‌ها نشان‌دهنده‌ سطح بالای فهم مردم آن دوران از مهندسی محیط‌زیست، توسعه کشاورزی و مقابله با سیلاب هستند.
 آبراه بزرگ چین – مهندسی عظیم در خدمت انسجام ملی
یکی از درخشان‌ترین شاهکارهای مهندسی آب در تاریخ چین، آبراه بزرگ یا کانال کبیر (大运河 / Dà Yùnhé) است که در دوران امپراتور سویی یانگ‌دی (隋炀帝 / Suí Yángdì) در سال ۶۱۰ میلادی ساخته شد.
این آبراه که بیش از ۱۷۰۰ کیلومتر طول دارد، شمال چین (پکن) را به جنوب (هانگ‌ژو) متصل می‌کرد و همچنان یکی از طولانی‌ترین کانال‌های مصنوعی جهان محسوب می‌شود.

ویژگی‌های برجسته آبراه:
کاربرد اصلی: حمل‌ونقل آبی، تجارت، ارتباط سیاسی
رودهای تقاطعی: عبور از روی رود زرد (黄河) و رود یانگ‌تسه (长江)
امروزه: بخش‌هایی از آن مرمت و به‌عنوان میراث جهانی ثبت شده‌اند

واژگان مرتبط با آبراه:
+----------------+------------------+----------------------------+ | واژه چینی | پین‌یین | معنی فارسی | +----------------+------------------+----------------------------+ | 大运河 | Dà Yùnhé | آبراه بزرگ، کانال کبیر | | 隋炀帝 | Suí Yángdì | امپراتور یانگ‌دی | | 航运 | háng yùn | حمل‌ونقل آبی | | 运河系统 | yùn hé xì tǒng | سامانه آبراه | +----------------+------------------+----------------------------+

آبراه بزرگ، در مقیاس تاریخی، معادل چینی سازه‌های شوشتر و قنات‌های ایران است که نه‌تنها کارکردهای فنی، بلکه آثار سیاسی و اقتصادی گسترده‌ای در پی داشت.
 تمدن آبی در ایران: شوشتر و کشف‌رود مشهد
سازه‌های آبی شوشتر:
شهر شوشتر، یکی از شهرهای کهن ایران، با سیستم‌های پیشرفته آبی در دوران عیلامی، هخامنشی و ساسانی شناخته می‌شود. این سیستم شامل:
سدها و پل‌بندها: کنترل و هدایت آب
تونل‌ها و کانال‌ها: انتقال آب به نقاط مختلف
آسیاب‌های آبی: بهره‌برداری صنعتی از آب
ثبت جهانی یونسکو: به‌عنوان شاهکار مهندسی

رود کشف‌رود و قنات‌های مشهد:
در خراسان رضوی، رودخانه کشف‌رود همراه با قنات‌های تاریخی، شبکه‌ای پیچیده از مدیریت آب را پدید آورده‌اند.
قنات طرق: آبرسانی به جنوب شرق مشهد
قنات ملک‌آباد: از قنات‌های پرآب مشهد
قنات‌های توس و آبکوه: بهره‌برداری از سفره‌های زیرزمینی و مهار سیلاب‌ها

جدول مقایسه‌ای سه نمونه مدیریت آب در تمدن‌های باستانی

+----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+ | ویژگی | شی‌جیاهه (چین) | آبراه بزرگ (چین) | شوشتر و کشف‌رود (ایران) | +----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+ | زمان ساخت | حدود ۵۰۰۰ سال پیش | سال ۶۱۰ میلادی | ۳۰۰۰ ق.م تا دوره ساسانیان | +----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+ | موقعیت جغرافیایی | استان هوبی، مرکز چین | از پکن تا هانگ‌ژو، شرق چین | خوزستان و خراسان رضوی | +----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+ | نوع سازه‌ها | سد، خندق، آبیاری | کانال، پل، قفل آبی | قنات، سد، پل‌بند، آسیاب | +----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+ | هدف اصلی | کنترل سیلاب، آبیاری | حمل‌ونقل، تجارت، اتصال سیاسی| کنترل سیلاب، کشاورزی، صنعت | +----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+ | وضعیت امروزی | محوطه باستانی کشف شده | بازسازی‌شده، ثبت جهانی | ثبت یونسکو، در حال استفاده | +----------------------+-----------------------------+------------------------------+-------------------------------+

جملات نمونه برای تمرین زبان چینی

这个城市五千年前就有一个防洪系统。
(Zhège chéngshì wǔ qiān nián qián jiù yǒu yī gè fánghóng xìtǒng.)
این شهر از پنج هزار سال پیش دارای سیستم کنترل سیلاب بوده است.

中国的江和河非常多。
(Zhōngguó de jiāng hé hé fēicháng duō.)
در چین، رودخانه‌های بزرگ و کوچک بسیاری وجود دارد.

在伊朗，水利工程有几千年的历史。
(Zài Yīlǎng, shuǐlì gōngchéng yǒu jǐ qiān nián de lìshǐ.)
در ایران، مهندسی آب قدمتی چند هزار ساله دارد.

中国的大运河是世界上最长的人工水道。
(Zhōngguó de Dà Yùnhé shì shìjiè shàng zuì cháng de réngōng shuǐdào.)
آبراه بزرگ چین، طولانی‌ترین کانال مصنوعی جهان است.

پل تاریخی اترک، سازه ارزشمند

در پست های قبلی از نزدیکی سرچشمه رودخانه کشف و اترک نوشتیم. این دو رودخانه، دو رود مهم خراسان رضوی هستند که یادآوری یکی دیگری را نیز در بر میگیرد. در ادامه به پل رودخانه اترک و سرچشمه آن میپردازیم:

پل تاریخی اترک، سازه ارزشمند

پل ها از گذشته همچون یک گونۀ معماری، همواره به عنوان عامل ارتباطی وجود داشته اند و برای موارد مختلفی به کار برده می شدند. پل‌ها در معماری ایرانی، همواره به‌عنوان نمادهای ارتباطی و سازه‌هایی چندمنظوره شناخته شده‌اند. اگرچه کارکرد اصلی آن‌ها عبور و مرور است، اما در بسیاری از موارد، نقش‌های جانبی همچون تأمین زیرساخت برای عبور لوله‌ها، ایجاد سایه‌بان یا حتی به‌عنوان مکانی برای استراحت و گفت‌وگو نیز داشته‌اند. پل بتنی اترک با عرشه بتنی آن نیز از این قاعده مستثنا نیست و علاوه بر عملکرد اصلی‌اش، قابلیت‌هایی نظیر عبور تأسیسات و لوله‌ها در طراحی آن لحاظ شده است.
 این پل در شهر قوچان استان خراسان رضوی قرار دارد و بر روی رودخانه اترک ساخته شده است.

پل رودخانه اترک سال 1318 توسط مهندسان خارجی ساخته شد و در آن جایگاههایی برای عبور انواع لوله در نظر گرفته شده است.
این پل که در آن زمان جایگزین پل چوبی اترک بوده است هنوز مورد استفاده مردم و خودروهای سبک و سنگین قرار می‌گیرد.

در خصوص نام‌گذاری رود اترک و معنی اترک در زبان فارسی می‌توان به یکی دیگر از داستان‌های قدیمی نیز اشاره کرد. برخی مورخان با بررسی نقشه‌ها و نامه‌های قدیمی متوجه شده‌اند که در برخی نامه‌ها نام این رودخانه به نام رود اتک اشاره‌شده است. اتک در زبان ترکی به معنی دشت و دامنه است. بعدها این نام به اترک تغییر نام پیداکرده است.
 با توجه به این موارد منبع دقیقی برای نام‌گذاری رود اترک وجود ندارد، ولی هر چه که باشد این رودخانه در زمین‌های ترکمن‌ها عبور می‌کند. دشت‌هایی وسیع و پهناور که سال‌ها محل زندگی اقوام ترکمن در ایران بوده است. شاید برای شما جالب باشد که در باستان‌شناسی‌های انجام‌شده در حاشیه این رودخانه به اشیای قدیمی دست پیداکرده‌اند که مربوط به اقوام بسیار قدیمی ترکمن‌ها بوده است.
سرچشمه اترک

کوه‌هایی که با بارش برف فراوان در طول فصل‌های پاییز و زمستان منبع آب هستند، سرچشمه رودخانه‌های مهمی در ایران همانند رودخانه اترک میباشند. شاخه اصلی رودخانه اترک از قله های هزارمسجد روستای قوچان شروع‌شده و به مرز ایران و ترکمنستان می‌رود. رود اترک در مسیر خود به تالاب‌ها و دریاچه‌های زیادی می‌رسد. مهم‌ترین این تالاب‌ها و دریاچه‌ها آلاگل، آلماگل و آجی گل هستند.

معماری پل تاریخی اترک
این پل دارای عرشه‌ای بتنی و طراحی خاصی است که در بخش‌های انتهایی آن، شیبی ملایم برای هدایت آب باران و کاهش فشار بر پایه‌های پل در نظر گرفته شده؛ تدبیری هوشمندانه که دوام و پایداری پل را در برابر عوامل محیطی افزایش داده است.

بازدید از پل تاریخی اترک
بازدید از پل تاریخی اترک رایگان است و گردشگران می‌توانند بدون پرداخت هزینه از این اثر دیدن کنند. قدم زدن در کنار رودخانه اترک و تماشای این پل قدیمی، تجربه‌ای آرامش‌بخش و در عین حال آموزنده خواهد بود.

راه‌های دسترسی
برای سفر به شهر قوچان و بازدید از پل اترک، می‌توان از اتوبوس‌های بین‌شهری استفاده کرد. امکان خرید بلیط اتوبوس به‌صورت آنلاین نیز فراهم است و این سفر به راحتی قابل برنامه‌ریزی است.

______________________________

Historical Atrak Bridge, a Valuable Structure

In previous posts, we wrote about the proximity of the sources of the Kashaf and Atrak rivers. These two rivers are two important rivers of Khorasan Razavi, which also include a reminder of each other. In the following, we will discuss the Atrak River Bridge and its source:
Historical Atrak Bridge

Historical Atrak Bridge, a Valuable Structure

Bridges, as a type of architecture, have always existed as a means of communication and were used for various purposes. Bridges in Iranian architecture have always been known as symbols of communication and multipurpose structures. Although their main function is passage, in many cases they have also played secondary roles such as providing infrastructure for the passage of pipes, creating shade, or even as a place for rest and conversation. The Atrak concrete bridge with its concrete deck is no exception to this rule, and in addition to its main function, capabilities such as the passage of facilities and pipes have been included in its design.
This bridge is located in the city of Quchan, Khorasan Razavi Province, and was built on the Atrak River.

The Atrak River Bridge was built in 1939 by foreign engineers and has places for passing various types of pipes.

This bridge, which replaced the wooden Atrak Bridge at that time, is still used by people and light and heavy vehicles.

Regarding the naming of the Atrak River and the meaning of Atrak in Persian, another old story can also be mentioned. Some historians, by examining old maps and letters, have noticed that in some letters the name of this river is mentioned as the Atrak River. Atrak means plain and range in Turkish. Later, this name was changed to Atrak.

Considering these cases, there is no exact source for the naming of the Atrak River, but whatever it is, this river passes through the lands of the Turkmen. Vast and vast plains that have been the home of the Turkmen people in Iran for many years. It may be interesting to you that archeological excavations conducted on the banks of this river have uncovered ancient artifacts belonging to very ancient Turkmen tribes.
Source of Atrak
Atrak River - Historical Atrak Bridge

Mountains that are a source of water with abundant snowfall during the fall and winter seasons are the source of important rivers in Iran, such as the Atrak River. The main branch of the Atrak River starts from the peaks of Hezarmasjid in Quchan village and goes to the border of Iran and Turkmenistan. The Atrak River reaches many wetlands and lakes on its way. The most important of these wetlands and lakes are Alagol, Almagol and Ajigol.

Architecture of the Historical Atrak Bridge
This bridge has a concrete deck and a special design, in its end sections, a gentle slope has been considered to direct rainwater and reduce pressure on the bridge foundations; a clever measure that has increased the durability and stability of the bridge against environmental factors.

Visiting the Historic Atrak Bridge
Visiting the Historic Atrak Bridge is free and tourists can visit this monument without paying any fee. Walking along the Atrak River and watching this old bridge will be a relaxing and educational experience at the same time.

How to get there
You can travel to Quchan city and visit the Atrak Bridge by intercity buses. It is also possible to buy bus tickets online and this trip can be easily planned.